بهترین راه درمان اعتیاد.

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام علیکم فرزندانم ، ما خوب هستیم، ان شاالله شما هم خوب باشید . می دانم که در شرایط چندان مساعدی نیستید ، باشد ، زمان در حال عبور است و برای مسائلی که پیش می آید ما بر این حالت ها کاملآ واقف هستیم .

در بعد حیات مادّی چنین است که می بینید ، انسان گاهی مانند پرنده ای است که بر یک کشتی سوار است و دنیا را از همین روزنه می بیند ، و گاهی با یک بلم کوچک تا بیکران می رود و می اندیشد که حتّی بلم را به پرواز در آورد ، و زمانی در جایی می ماند و به علّت و معلول های آن فکر نمی کند...

نیک می داند که باید مکان را تغییر بدهد ، امّا در میان آبهای پر تلاطم اسیر می شود تا به خشکی برسد .

طوفان همچنان ادامه دارد و در این مقوله باید به نیروهای درون خود فکر کند و از قدرت  آنها قوّت بگیرد .

بایستی خوب جوانب امر را در نظر آورد که چگونه از نیروهای الهی خفته درون ، برای آزادی و رهایی خود از گیر آب سود جوید .

باید از آنچه که توسط حق تعالی در وجود آدمی نهاده است به جای خود مورد استفاده قرار بدهیم که معلّمی خواهیم بود برای آینده .

در اندیشه های بهتر ، وسعت عمل به وجود آورید ، و برای کشتی خود که لازمه ی هستی و ادامه ی حیات در آن است، نوعی دیگر باشید .

می دانید که کار ابتدا مشکل است ، امّا لنگر کشتی را بکشید .

شروع حرکت در بیکران و آغازی تازه برای جان بخشیدن می شود ، ما هم که در کنار جویی نشسته ایم، بعضی اوقات سفری کوتاه به قبل خود می نمائیم ، تلاش بنمائید.

 

گذرگاه زندگی مانند مثلثی است سیاه که از زوایای آن کشیده می شود و شکلی دیگر پدید می آید ، امّا از تمامی آن می شود راحت عبور کرد و به کشاکشهای آن توجّه ننمود .

 

به عبارتی می شود به آن چه غیر ممکن می نماید امکان بخشید. باید بگوئیم که قدری در آنچه به سر ما می آید، خود ما در آن بی تأثیر نیستیم ، از خواست های مشروع خود می گذریم ، بدون آن که بدانیم از آن ماست و قدری مأخوذ به آداب خویشیم و این در ادامه ی مسئولیت های ما تأخیر ایجاد می نماید که بیشتر اوقات قابل جبران نیستند .

ما آنچه لازم بود طبق فرمان به عرض شما رساندیم و با شما است که در ادامه ، کدامین جهت را مورد نظر قرار بدهید .

معنای جنگ بدون کشته و خونریزی را خوب می دانید، امّا وقتی تهوّر مطرح باشد، محاسبات صحنه کاملآ به گونه ای دیگر است .

هر دو ممکن است در مدّت زمان،به نا آرامی و خسته بودن برسد، امّا این را خوب می دانید که :

در مسائل حیاتی، به خداوند مسئولیت دادن یعنی سلب مسئولیت از خویش است، که در این مقوله تکلیف معلوم نیست، که چه کسی باید به فرمان برسد؛ آدمی یا الهی .

قدری مشکل است امّا قابل اجراست. ما به تردّد می پردازیم، فرمان می گیریم، امّا در حیات غیر فرمانی و غیر مأموری هم بی تفکّر و اندیشه و انجام نیستیم، زیرا در هر بعدی، در حالتهای خاصّ خود، انجام کار جزء ضروریات محسوب می شود. خداوند برای خلق انسان، آنقدر بی نقص عمل می کند که آنچه می گوید در عمل به انجام می رساند . پس ما هم که ذرّه ای از وجود باری تعالی هستیم، باید به همان اندازه در تفکّر و عمل، دقیق عمل کنیم. تا هم خود و هم خداوند از ما راضی باشد. ما باید برویم.

 

خداحافظ